Yine lost manyaklığım başladı beyler hayırlı olsun. Biliyor musunuz işim gücüm olmasa sayfalarca teori yazabilir ve binlerce yeni soru çıkarabilirim. Ama bazı önemli noktalar hakkında aklıma gelen mantıklı teorileri yazmak için zamanım var. Daha fazlası için 0900 4815162342 numaralı ücretsiz hattımızı arayın…
Şimdi 6. sezonun ilk iki bölümünde bildiğiniz (ya da bilmediğiniz) gibi dizi bir ada kalmış karakterleri gösteriyor bir de sağ salim LA’e varmış olanları. Ama asıl nokta ne biliyor musunuz? Bu karakterler aynı! Yani 2004 yılında uçak düşmeden LA havaalanına iniyor, ama bir yanda da 2007 yılında adadakiler Jacob’ın ölmesinden kaynaklanan bazı sorunlar yaşıyorlar. Bu da demek oluyor ki bu amcamlar ne olursa olsun adaya tekrar düşecekler kaçışı yok. Ha Flight 815 ha THY ADB 23 ne farkeder.
Bir olay daha var, Swan’da otomatiğe bağlamış olan “bırada” Desmond nasıl olduysa bizim Flight 815’de. Aslında nedeni hakkında bir fikrim varda şuan için cevap vermek istemiyorum, sonraki soru lütfen.
Bazı karakterlerimizin huyları değişmiş aslında. Örneğin Hurley kendini en şanssız değil en şanslı adam olarak görüyor.
Bu arada bi de Sayid mevzu var tabi. Malum Jacob’s nemesis ölülerin bedenlerine girebiliyor. Daha doğrusu onları kopyalıyor gibi birşey. Bence Sayid’in bedeninede sahte Locke tarafından deşilen Jacob amcam ya da öyle birşey işte.
Neyse bugünlük bu kadar. Maksat yazmış olmak rahatlamak. Bu arada Pazartesi bende uçağa biniyorum umarım düşer. Ulen düşse n’olcak ki, İstanbul - İzmir hattı en fazla bizim evin önüne düşer…
Farkındalıklarımdan yoruluyor, bildiklerimden bıkıyorum. Ama aslını itiraf etmek gerekirse kararsızlığımdan nefret ediyorum. Bilmem ki belki de bilmediklerimden utanıyorumdur
***
Çok şey istediğimi düşünmeye başlıyorum ama ne istediğimi bilmiyorum ki. Yol neresi ya da öyle bir yol var mı? Sadece birinin beni hatırladığını bilmek istiyorum o kadar. Şimdi telefon çalsa ve ‘Nasılsın?’ dese sadece. Sadece nasıl olduğumu merak ettiği için arasa, hani hiçbir çıkarı olmadan. Ne bileyim bilgisayarı bozulmamış olsun, ya da yolda kalmamış olsun. Hatta biliyor musun sevişmeye ihtiyacı olduğu için bile aramasın. Bunları biliyorum hiç iyi gelmiyor. Sadece orada mıyım diye merak etsin.
***
Hep rüyalarımın gerçek olmasını istiyorum. Bulutlarda yaşamak, doğa üstü güçlere sahip olmak. Tanrının benim için belirlediği işleri yetki sınırım olmadan yapmak. Ama farkına varmadığım birşey var; rüyalarımın gerçek olabilmesi için ilk önce uyanmam gerek!
- So, wake up, Mr. Freeman. Wake up and smell the ashes.
Gerçeklerle yüzleşmeye çalışmaya çalışmak gerekiyor tabii bazen. Ama bazen de dolu tarafı görmek gerebiliyor. Bazen no where olarak değerlendirmek bazende now here olarak değerlendirmek gerekiyor.
Anlıyor musun beni he?
Siz ki hayatın anlamını çözmekle uğraşmakta olan insanlar, bilmezsiniz ki biz bu anlamı bulamayacağınız bir yere gizledik. Yapmanız gereken en iyi şekilde yaşamak ve anlamlara takılmadan hayata uyum sağlamaya çalışmak ki bunun farkına varmak için acılara zerk olmanız gerekecek.
Biz siz kulları düzenli olarak bize yatıp kalkarak ibadet etmeniz için yaratmadık. Amacınızın bize ulaşmak olaması günahtır. İyiliğin düzenli ibadetle, sahte tanrılarla veya din uğruna can almakla olmayacağını bulmanızı bekleriz.
O ki hayatını tekdüzelikten kurtarıp, önceki günü gibi faydasız geçirmeyen insan doğru yolu bulmuş ve sonraki hayatına ulaşabilmek için gereken hazırlıklarda bir adım öndedir. O ki doğaya uyum sağlayan ve çevresindeki kişilere kendine duyduğu saygıyı duyan.
can’va 1:1 - yaradılış
Tek isteğim sıkıca sarılabileceğim bir bedendi. Yatağa sadece anlık zevkler yaşamak için değil anlık mutluluklar yaşamak için gitmekti. Çağrılarımın son bulduğu noktada o geldi. Geldi mi gerçekten? Yoksa yoluma mı çıktı…
Güzel olduğunu mu sanıyorsun, ben sanmıyorum çünkü. Güzelliğin sadece seni sevende işler. Güzel olduğun için değil seni sevdiğim için “Güzel” görünüyordun gözlerime.
Anılar kimyasal maddelere benziyor şu sıralar. Her küçük etkileşimde reaksiyonu başlatıyor. Bir parça söz bile film şeridini haraketlendiriyor sanki hiç bitmezcesine. Ufak tefek melodiler resmini çiziyor zihin tablomda yetenekli ressamlara taş çıkarırcasına. Dönüm noktam olduğun için çok şanssızım, aslında dönüm noktam sen olduğun için epey şanslıyım. Anlatabiliyor muyum?
Evet…
